روز اول
با خودت صادق باش و نگران آنچه ديگران درباره ات فكر می كنند نباش. تعريفاتی را كه آنها از تو دارند نپذير,خودت خودت را تعريف كن.
روز دوم
از قدرت خود مايه بگذار و بر قدرت ديگران تكيه نكن.استعدادهای خود را پرورش بده و بر استعدادهای مردم غبطه نخور.
روز سوم
حتی گردابی از افكار ناراحت كننده , با شوخی و خنده ای از ته دل از بين خواهد رفت.
روز چهارم
اگر می خواهی مشكلات خود حل شوند , به دلهای دردمند ديگران تسلی و آرامش بده.
روز پنجم
بزرگترين شفا بخش عشق است.
روز ششم
قدرت درك يافته هايی را كه از تجربيات مختلف به دست مياوری, افزايش بده . آن را در سكوت , باور كن و در اختيار ديگران قرار بده.
روز هفتم
بگذار كه لبخند در قلبت باور شود و از دريچه چشم هايت به دنيا بتابد مانند لبخندهای دوستا نه , شفا بخش و سپاسگزار باش.
روز هشتم
نخواه كه ديگران را با زيبايی و جذابيت زنانه جذب كنی . زيرا هر چند داشتن اقتدار بر ديگران ارضا كننده است,اما به تدريج وجود ناقص و ضعيف خواهد شد سعی كن با الهام بخشيدن به ديگران و تحسين اهداف عالی آنها , خود را قوی كنی.
روز نهم
هنگامی كه وسوسه می شوی تا حرفهای كنايه آميز و نيشدار به ديگران بزنی يادت باشد كه فلفل زيادی, طعم غذا را خراب می كند.
كلمات نسنجيده , دوستیهای با ارزشی را تباه كرده اند.اما مهربانی هيچ چيز را خراب نمی كند اجازه بده ديگران هر طور مايلند پيش بروند.
روز دهم
ظرفيت عشق وجودت را با دوست داشتن همه انسان ها و تمامی زندگی , افزايش بده.
روز یازدهم
همواره به ديگران كمك كن و همراهی شان كن تا به تعالی برسند.آنگاه خود نيز از درون به تعالی خواهی رسيد
روز دوازدهم
اگر می خواهی مشكلات خود حل شوند , به دلهای دردمند ديگران تسلی و آرامش بده.
روز سیزدهم
با تحقير ديگران , سستی و تنزل خود را نشان می دهيم , نيكی و مهربانی با ديگران, انعكاس پيروزی درونی است.
روز چهاردهم
برای غلبه بر اين گرايش كه همه چيز را شخصی و خودمانی بدانی , به آنچه درباره غير شخصی برخورد كردن و جدی بودن از ديگران می شنوی , ترتيب اثر بده.
روز پانزدهم
باروهای قلبی ات, تعيين كننده شخصيت آتی تو هستند .اگر بر مسائل حقير تمركز كنی ,حقير خواهی شدو اگر بر افكار متعالی تمركز كنی , افتخار نصيبت خواهد شد.
روز شانزدهم
افكار تو بر دريافتی كه از دنيای , پيرامون داری رنگ می دهد. افكار منفی حتی سفيد راخاكستری نشان می دهدو افكار مثبت حتی يك روز خاكستری را زيبا می كند.
روز هفدهم
آنها معمولا احساسات و الهامات را براحتی جذب می كنند اگر احساسات شان آرام باشد ,الهامات را به آرامی دريافت می كنند .
روز هجدهم
افكار را بر روند درازمدت زندگی متمركز كن . با فراز و نشيب های گذرا در نيفت و انرژی ات را برای كنار آمدن با واقعيات های هميشگی زندگی حفظ كن.
روز نوزدهم
بگذار افكارت را عقل , و عوا طفت را عشق غير خودخواهانه هدايت كند.
روز بیستم
خود را بدون هيچ چشم داشتی وقف ديگران كن.
روز بیست و یکم
زيبايی حقيقی نوري است كه از درون ساطع می شود منشأ آن افكار مثبت , محبت و فضيلت های اخلاقی است .نباید فكر كنيم زيبايی مختص جوانی است هر سنی زيبايی خاص خودش را دارد.
روز بیست و دوم
قدر شناس باش و قدر شناسی را ابراز كن از دهنده هديه بيشتر از خود هديه قدر دانی كن.
روز بیست و سوم
به عيبجويی ديگران , درست و يا نادرست توجه نكن اما قلبآ از آنها سپاسگزار باش.
اگر می خواهی بر كسانی كه به تو بدی كرده اند غلبه كنی از آنها نزد ديگران به خوبی ياد كن.
با تاريكی نمی شود بر تاريكی غلبه كرد سلاح موثر بر تاريكی , نور است.
روز بیست و چهارم
حب و بغض را از خودت دور كن قناعت را در وجودت تقويت كن از داشتن دوستان واقعی راضی و شاكر باش.
روز بیست و پنجم
بيشتر منشا كنش باش , تا واكنش. واكنش های احساسی مانند ابری واقعيات را می پوشانند.
بگذار محبتت نسبت به ديگران , مثل عقربه قطب نما عمل كند, مهم نيست كه چند بار منحرف شود زيرا نهايتآ مسير درست را نشان خواهد داد. كاری را كه احساس می كنی درست است انجام بده كاری كه سودش به ديگران برسد
روز بیست و ششم
سعی نكن همواره ديگران را از خود راضی نگه داری,كافی است برای ديگران دوستی صادق باشی.
روز بیست و هفتم
اگر بگذاری , زندگی می نواند مثل سوار شدن بر يك چرخ و فلك تفريحی باشد يك روز بالا برود و روز بعد پايين بيايد.
از درونت فرمان بگير خواه زندگی بر وفق مراد باشد, خواه توام با مشكل . همه چيز در حال تغيير است.
از هيچ چيز زياده خوشحال يا ناراحت نشو .
روز بیست و هشتم
هنگام صحبت با ديگران منصف باش و سعی كن نقظه نظرات آنها را بفهمی و محترم بشماری .
زيرا تنها با درك كردن ديگران است كه می توان به تغيير آنها اميدوار بود . تنها حقيقت است كه ارزش نهايی دارد.
نه عقايد و نظرات مخت به دلهای دردمند ديگران تسلی و آرامش بده.
روز بیست و نهم
برای ديگران مانند يك مادر باش. بی هيچ انتظاری ببخش و توقع پاداش نداشته باش . با اين كار از زندگی هزاران برابر پاداش خواهی گرفت .
روز سی ام
هنگامی كه ديگران به تو بدی می كنند , با محبت , مهربانی , درك و بخشش نا هنجاری عدم تعادل آنها را شفا بده.
[ ]
+ نوشته شده در ساعت11 قبل از ظهر توسط سارا
اولی گفت : من " صلح "هستم، کسی نمی تواند مرا برای همیشه روشن نگاه دارد من مطمئنم که خاموش می شوم.
لحظه ای نگذشت که شعله اش کاهش یافت و خاموش گشت.
دومی گفت : من " ایمان " هستم ، وجود من ضروری نیست. پس چندان مهم نیست که من روشن باقی بمانم.
سخنش که به پایان رسید ، نسیم ملایمی وزید و آن را خاموش کرد.
شمع سوم با ناراحتی گفت :
من " عشق " هستم. من توان روشن ماندن را ندارم . مردم مرا به کناری نهاده اند و از اهمیت من بی خبرند . آنها حتی فراموش می کنند که به کسی که به ایشان از همه نزدیکتر است عشق بورزند.
زمانی طول نکشید که او نیز خاموش شد.
ناگهان کودکی وارد شد و با دیدن سه شمع خاموش گفت : چرا شما خاموش هستید؟ شما باید همه روشن باشید و سپس به آرامی شروع به گریستن کرد.
در این لحظه شمع چهارم گفت : نترس ، تا زمانیکه من هنوز می درخشم می توانیم شمع های دیگر را نیز دوباره بیفروزیم. من " امید " هستم.
بدین ترتیب همه ما دو باره می توانیم روشن باقی بمانیم.
امید، ایمان، صلح و عشق.
کودک با چشم های درخشان شمع امید را برداشت و با آن شمع های دیگر را روشن کرد.
نور امید نباید هیچگاه از زندگیتان بیرون رود.
[ ]
+ نوشته شده در ساعت9 قبل از ظهر توسط سارا